rode bril
Leestijd: 2 minuten

‘A, Z, N, P, F’ las ik. ‘En daaronder?’ vroeg ze ‘Euhhh…R?…Z?’ antwoordde ik twijfelend.

‘En wilt u ook een leesgedeelte in uw bril? U heeft ook een kleine plus zie ik. Bij mensen boven de 40 is dat heel normaal hoor!’ zei de vriendelijke dame in de brillenwinkel. ‘Nee, dank u.’ zei ik, terwijl ik me een beetje beledigd voelde. ‘Dat doe ik wel bij mijn volgende bril.’ ‘En ik kan al lezen.’ Daarbij dacht ik terug aan een moment toen ik nog kind was en ik ook een leesbril wilde. Omdat ik dacht dat ik dan automatisch ook kon lezen.

Maar goed, ik kon er niet meer omheen. Mijn huidige bril heb ik inmiddels al 6 jaar continu op. Behalve als ik slaap of onder de douche sta dan. Hij was van al dat kijken echt helemaal versleten. Zowel het frame als de glazen. De laatste tijd leek het wel of hij zachtjes kreunde als ik hem op zette. Zo oud was hij al. En op de glazen zaten zo veel krassen dat het leek alsof ik door lege melkglazen keek.

Daarom zat ik gisteren bij de opticien om mijn ogen op te laten meten en een nieuwe bril uit te zoeken. Toen alles nagemeten was kwam het moment dat ik eindelijk een nieuw frame uit kon zoeken. Mijn vrouw was daar al weken mee bezig. ‘Waarom neem je niet een leuk kleurtje? Blauw ofzo?’ vroeg ze dan soms opeens tijdens het eten. ‘Of zo’n leuk hoornen montuurtje!’

In de winkel begon de vriendelijke mevrouw mij in hoog tempo allerlei brillen op te zetten. Mirjam wees ze aan: ‘die! en die! en die!’ Zo zag ik mezelf in het spiegeltje als Guus Meeuwis (bah), Yoep van ‘t Hek en Prins Bernhard voorbijkomen.

Op een gegeven moment was ik het zat en ging ik zelf een montuur uitzoeken. En ja hoor! De eerste de beste die ik opzette bleek prima. Al lijkt hij wel erg op mijn huidige bril. Maar toch spring ik met deze bril stiekem een beetje excentriek uit de band. Want de buitenkant van het frame is inderdaad zwart/donkergrijs. Maar de binnenkant is rood! En ik ben lekker de enige die dat ziet. ‘Rood is toch jouw lievelingskleur pappa?’ zei mijn jongste dochter. ‘Inderdaad!’ zei ik. ‘Doe mij deze maar mevrouw.’