Kennen jullie de 10.000 uur regel? Dat is een theorie die stelt dat om ergens succesvol in te zijn, je een bepaalde taak ongeveer 10.000 uur moet hebben uitgevoerd. Dan mag je jezelf een expert noemen. Daarom ben ik een sinaasappelpersexpert.

Als ik alle sinaasappels, die ik in mijn leven op heb, bij elkaar zou leggen dan zou ik volgens mij gemakkelijk enkele voetbalvelden kunnen vullen. Met het sap dat ik er met mijn blote handen (oké, en een pers dan…) uit geperst heb zou ik volgens mij best enkele zwembaden kunnen vullen. Hele sinaasappelboomgaarden hebben in sapvorm mijn maag-lever-darmstelsel inmiddels doorkruist.

Ik drink het vrijwel iedere dag, al sinds mijn jeugd. En niet uit een fles of een pak. Nee, echt vers geperst. Als ik ’s ochtends op sta is het vaak een van de eerste dingen die ik doe: sinaasappels persen (pas op…sinaas hè, met twee aa’s).

Ik heb dan ook al wat persen versleten in mijn leven. Bij mijn ouders thuis had ik een elektrische pers. Later, toen ik op mezelf ging wonen begon ik met een handpers. Het echte handwerk dus. In die tijd was ik ook heel gespierd geworden door al dat persen. Nu pers ik weer met een elektrische pers. Een Philips persmeister (geen idee of hij zo heet maar ik vind het wel een goede naam) met een binair pulserende persmotor.

Als persexepert krijg ik alle vezels er met enkele soepele handbewegingen – en het slim inzetten van de links- én rechtsdraaiende persmotor – optimaal uit geperst. Als het werk dan gedaan is – en het oranjegouden goedje in het glas zit – doe ik een dekseltje op het glas. Als persexpert en sinaasappelsappurist weet ik namelijk dat de ‘goede moleculen’ er anders uit vliegen. Ook laat ik het glas niet te lang staan. Anders krijg je onderin zo’n waterig goedje en hangen alle goede vezels bovenin. Zodra het op kamertemperatuur is drink ik het op. Dat moet in één keer achterover worden geslagen. Sinaasappelsap moet je namelijk niet nippen. Ad fundum.

Langzaam maar zeker probeer ik mijn persvaardigheden over te brengen op mijn oudste dochter. Zoals ik het van mijn vader heb geleerd, geef ik de vaardigheden traditiegetrouw weer door aan haar. Zo stond ze vanmorgen te persen. En ik moet zeggen: ze heeft talent! Nu hoeft ze nog maar 9999,9 uur te persen en dan is ze – net als ik – een sinaasappelpersexpert.

En ik? De opmerking STOP DE PERSEN is op mij niet van toepassing. Nee, ik pers gewoon door. Tot ik geridderd worden als Ridder in de orde van ORANJE Nassau. Dan pas hang ik mijn pers aan de wilgen.